Screen shot 2011-12-14 at 9.36.18 AMbw
Screen shot 2011-12-14 at 9.36.30 AMbw
33B_final_nose_axon copy

Endeavourism believes in Universe. ‘Universe’ is a practice based belief: the search for universal truths, corresponding to the exploration of outer space, set within core principles of science.

Universe was founded on December 7th, 1972, coinciding with the realization of ‘The Blue Marble,’ a famous photograph of the Earth taken on that same day by the crew of the Apollo 17 spacecraft. This was not the first time which we human had seen the Earth in its entirety, or even understood the Earth as a small part within a larger system. However, it was the first time such a vivid visual image of the Earth as a whole was seen, as a fragile object belonging to the larger universe, fostering a greater awareness of the need to understand our home planet. This new understanding of the Earth and its place marked a shift in our understanding of the cosmos and rendered traditional unscientific belief systems primitive.

The original Blue Marble inspired later images of the Earth compiled from satellite data. In 2002, NASA released the most detailed true-color image of the Earth’s surface ever produced, using data from NASA’s Terra satellite. In October 2005, NASA released a new version ‘The Blue Marble: Next Generation.’ This continual mission to explore, discover and understand the world in which we exist, from a unique vantage point of space and to share our newly gained perspective with the world, is the core mission of Endeavourism.

Adherents of Endeavourism are known as ‘Endeavourists.’ The name Endeavourism is based on the decommissioned space shuttle orbiter, Endeavour (now housed within the House of Endeavour in Los Angeles, US). Endeavour symbolizes the triumphal human spirit: propelling ourselves forward via science and technology.

ลัทธิ Endeavour เป็นลัทธิที่นับถือ จักรวาล จักรวาล ในที่นี้เป็นความเชื่ออย่างหนึ่ง ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนความจริงทางวิทยาศาสตร์ การแสวงหาความจริงโดยการสำรวจอวกาศเป็นหลักสำคัญของลัทธินี้ กระสวยอวกาศ Endeavour มีบทบาทคล้ายหนึ่งในนักบุญ ที่พาเราให้ไปค้นพบความจริง ที่อยู่เหนือโลกมนุษย์

เมื่อวันที่ 7 ธค 1972 นักสำรวจอวกาศยาน Apollo 17 ได้ถ่ายรูปโลกไว้ได้เป็นครั้งแรก เรียกกันว่า The Blue Marble นับเป็นครั้งแรกที่มนุษยชาติได้เห็นโลกเราจากมุมมองของจักรวาลภายนอก ทำให้เราเข้าใจว่ายังมีความจริงอีกมหาศาลที่รอคอยการค้นหาคำตอบ

ณ วันนั้น ศาสนจักรวาล ได้เริ่มขึ้น

Endeavourism teaches that science is the means for understanding the universe, and technology is the vehicle to achieve our goals. Endeavourists believe in the Trinity of the space shuttle Endeavour: the Nose, the Body and the Boosters. The Nose being the first organ to penetrate the atmosphere into outer space. The Body being the container of knowledge and the search for universal truth. The Boosters propel one forward into the Universe and allow for further discoveries. These three parts are distinct yet coexist in unity. The Trinity is considered to be the foundation of the Endeavourist faith.

The space shuttle orbiter Endeavour is the youngest truth seeker, and final, of NASA’s space shuttle program. Because of this, Endeavourists have selected the Endeavour as a representative relic of our time. The knowledge gained and culminated in Endeavour allows us to better understand our existence as well as prepares us for the future.

The House of Endeavour sits atop an old parking garage 6 miles south of downtown Los Angeles. It is made of 25 great towers: the radio tower with a hundred receptors, the periscopes with rotating heads, the wind organs of ranging heights, the chimney stacks with exhaust fans, and the telescopes with spinning lenses. The garage is surrounded by a concrete moat filled with parked cars.

วิหาร Endeavour ตั้งอยู่บนลานจอดรถเก่าแห่งหนึ่ง ห่างจากตัวเมือง Los Angeles ประมาณ 6 ไมล์ ตัวอาคารประกอบไปด้วยหอคอยสูง 25 แท่ง มีหอวิทยุที่มีจานรับความถี่ มีหอกล้องตาเรือที่ส่ายไปมาได้ ชนิดที่ใช้ในเรือดำนำ้ มีหอออร์แกนความสูงต่ำไล่ระดับกัน มีปล่องควันยักษ์สำหรับระบายอากาศ และหอดูดาว

There are seven bridges that stretch across to the other side, each one is bracketed with walls taller than a person’s height and an open metal grate floor. As you cross the bridge, you observe an army of vehicles below and a forest of towers ahead.

ลานจอดรถนี้มีคูล้อมรอบที่เต็มไปด้วยรถยนต์มากมาย และมีสะพานเจ็ดสะพานที่เชื่อมวิหารข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

The great towers surround the body of Endeavour. The orbiter sits partially entombed in the garage at the center of the fortress, shrouded in protective scaffolding of spiraling walkways.

หอคอยทั้ง 25 ล้อมรอบร่างของ Endeavour ยานโคจรที่ถูกฝังอยู่ตรงกลางของวิหาร ตัวยานนั้นยังถูกหุ้มอยู่ด้วยนั่งร้านอีกหลายชั้น ที่มีบันไดวนล้อมรอบ ห่อหุ้มร่าง Endeavour ไม่ให้เห็นจากภายนอก

The Endeavourists gather at every solstice and equinox. Devotees voyage from near and far to attend the assembly. To travel to the House, you have only the choice between car and train, but since train seldom runs and when it does, takes you in a meandering path around the city, most Endeavourists prefer to drive and park their cars directly below the House.

นักแสวงบุญ Endeavour จะมาชุมนุมกัน ทุกๆวัน ที่ยาวที่สุดของปี ชาว Endeavour เดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศ ส่วนใหญ่นั้นจะมาทางรถยนต์ ถ้าขับรถมา นักแสวงบุญ ก็สามารถนำรถไปจอดที่ชั้นใต้ดินของวิหารได้เลย

Of the 25 towers, the radio tower is the tallest one. Its metal frame holds one hundred satellite dishes and signal masts, receiving cosmic frequencies from outer space including that from the International Space Station. The tower rebroadcasts the signal to an FM channel that people in LA tune in and listen to the sounds from the greater expanse.

ในจำนวนหอคอยทั้ง 25 นั้น หอวิทยุเป็นหอที่สูงที่สุด จานดาวเทียมเป็นร้อยถูกแขวนอยู่บนโครงเหล็กของหอคอย คอยรับสัญญาณคลื่นความถี่จากอวกาศ รวมทั้งสัญญาณจาก International Space Station หอคอยนั้นกระจายสัญญาณที่ได้รับต่อไปยังคลื่นวิทยุ FM ที่ชาว LA สามารถ tune in เข้ามาฟังเสียงจากนอกโลกได้

If you pass the House on the day of a gathering, you will see rainbow color smoke trails billowing from the chimney stacks. Red, blue, and green gases, produced by different experiments conducted in the assembly are cleansed and released into the atmosphere, painting the sky with multiple shades of the visible spectrum. On a hot day, the stack functions in reverse: it becomes a wind tower where the giant fan at its base pulls in air from above and blows a cool breeze through the entire House.

ถ้าคุณผ่านไปทางวิหารในวันชุมนุม คุณจะเห็นควันสีรุ้งลอยขึ้นมาจากปล่องไฟจำนวนมาก สีแดง น้ำเงิน และเขียว ซึ่งเป็นผลจากการทดลองต่างๆภายในวิหาร ดูราวกับว่าท้องฟ้าถูกระบายสีด้วยแสงทั้งเจ็ดของรุ้ง

ในวันที่อากาศร้อน จะมีปรากฎการณ์ตรงกันข้าม พัดลมยักษ์ที่อยู่ตรงฐานของปล่อง จะช่วยดูดลมเย็นจากเบื้องบนเข้ามาช่วยระบายอากาศในตัววิหาร

Assemblies promptly begin at 8:56 am, the time of Endeavour’s final ascension. When he enters the House from the northernmost bridge, the Endeavourist is welcomed by a swinging tower. The clock tower oscillates like a metronome. Inside it contains blue liquid oxygen, the same substance used to propel Endeavour into space. On every hour, from 8:56 am, the tower stops vertically and releases sixteen ounces of liquid oxygen toward the magnets below. Oxygen is paramagnetic so the electromagnets attract the droplet causing it to levitate within the space between the two poles. The oxygen forms a blue orb. They call this ‘The Blue Marble.’

พิธีชุมนุมเริ่มเวลา 8.56 น เช้า ตรงกันทุกครั้ง เป็นเวลาที่ Endeavour ทยานขึ้นสู่อวกาศครั้งสุดท้าย เมื่ออาคันตุกะเดินเข้าวิหารจากสะพานทางทิศเหนือ สิ่งแรกที่เขาเห็นบริเวณทางเข้าคือนาฬิกาที่มีหอคอยเป็นลูกตุ้ม

ลูกตุ้มหอนาฬิกาแกว่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ข้างในหอนั้นบรรจุสาร oxygen เหลว สีฟ้า สสารเดียวกับที่ใช้เป็นเชื้อเพลิงให้กับยานโคจร ทุกๆชั่วโมงหลัง 8.56 น หอนาฬิกาจะหยุดและปล่อย oxygen เหลวปริมาณ 16 ออนซ์ลงสู่สนามแม่เหล็กด้านล่าง

The Endeavourist walks down the ramp to observe the Blue Marble from below. There is a fan at the base of the tower sucking the fumes of the evaporated oxygen downwards forming a white curtain through which he has to pass.

ความที่ oxygen เหลวนั้น มีสารแม่เหล็ก ของเหลวที่ถูกปล่อยลงมาจึงถูกดูดโดยแม่เหล็กไฟฟ้าทางด้านซ้ายและขวา ทำให้ลอยอยู่กลางอากาศ ชาว Endeavour เรียกสิ่งนี้ว่า The Blue Marble

อาคันตุกะเดินลงไปด้านล่างของหอนาฬิกาเพื่อจะไปดูรูปทรงกลมสีฟ้านั้น พัดลมดูดอากาศที่พื้นดูดไอเย็นจาก oxygen เหลวลงไปที่พื้น เห็นเป็นม่านสีขาวดั่งประตูทางเข้าวิหารที่เขาต้องเดินผ่านเข้าไป

Entering the shadowy nave, he sees rows of towers peek out from the darkness. Trusses and metal frames, like tree branches in a thick forest, block out all sunlight. The only light he sees comes from glowing circular craters on the floor of the nave. At the bottom of the craters, there are altars displaying machine relics and samples of elements from outer space: Mars rovers, moon rocks, meteorites. Some others are more like amphitheaters with stepped tiers surrounding a center stage. Between each tier there is a continuous opening that visually connects the crater space to the parking garage below. Crowds of people and parked cars congregate around the craters as scientists and engineers demonstrate their latest inventions and discoveries.

เมื่อเดินเข้าสู่ภายในของวิหาร เขาเห็นแนวหอคอยจำนวนมากโผล่พ้นออกมาจากความมืด โครงสร้างเหล็กเป็นร้อยเป็นพันสานไขว้กันไปมาเหมือนกิ่งไม้ในป่าลึก บังแสงอาทิตย์ไปเกือบหมด ความสว่างอย่างเดียวที่เขาเห็นกลับมาจากหลุมวงกลมบริเวณก้นหอคอย ที่เรียงรายอยู่ในโถงของอาคาร ภายในแต่ละหลุมนั้น เขามองเห็นแท่นบูชาขนาดต่างๆกัน มีเครื่องกล และวัตถุจากนอกโลกถูกวางโชว์อยู่บนนั้น อุกกาบาต หินดวงจันทร์ ยานสำรวจดาวอังคาร เมื่อเข้าไปใกล้ จึงเห็นว่าหลุมเหล่านั้นเป็นอัฒจันทร์ที่ล้อมรอบเวทีตรงกลาง ผู้คนมากมายรวมตัวกันบนอัฒจันทร์ ชื่นชมนักวิทยาศาสตร์ และนักดาราศาสตร์ชื่อดัง ที่กำลังกล่าวบรรยาย และโชว์งานค้นคว้าล่าสุดของตน

After the completion of each experiment, the scientist pulls on a chord and a sonorous drone fills the entire hall. An inverted organ tower, each shaped like an up-side-down flue pipe, catches the wind from above and transmits the sound into the nave. Different sizes of towers create a choral music of the Earth’s atmosphere.

เมื่อการทดลองเสร็จสิ้น นักทดลองจะชักสายออร์แกน และเสียงตัวโน๊ตจากหอออร์แกนต่างๆก็จะกึกก้องไปทั่ววิหาร หอออร์แกนที่รูปทรงเหมือนปี่ยักษ์ที่กลับหัว ดูดลมจากด้านบนเหนืออาคาร และแปลงเป็นเสียงที่ถ่ายทอดลงมาภายใน หอแต่ละอันมีความสูงต่างกัน เล่นโน๊ตต่างกัน รวมตัวกันบรรเลงเพลงประสานเสียงที่เกิดจากชั้นบรรยากาศ

When you observe the area underneath another tower, you see an image of a city. These towers are periscopes: they show skylines and suburbs, high-rises in downtown LA and the coastline of Santa Monica.

ส่วนหอคอยอีกกลุ่มหนึ่งแสดงภาพของเมือง หอคอยเหล่านี้คือหอกล้องตาเรือ แสดงภาพของอาคารบ้านเรือน และชายหาด Santa Monica

As you rotate the handle at its base, the periscope head turns and the image changes. The city always transforms and the images projected in the nave are never the same.

เมื่อหมุนมือจับด้านล่าง หัวของหอคอยจะหมุน และรูปที่สะท้อนอยู่ที่พื้นก็จะเปลี่ยนไป เมืองไม่เคยหยุดนิ่ง ภาพจากภายนอกจึงเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

The Endeavourist struggles to find the shuttle within the dark mechanical forest. He walks past several organ towers, crater theaters, and suddenly the floor stops. There is a deep gorge in front of him extending down into complete darkness. On the other side of this narrow drop, a black wall. The Endeavourist notices white serial numbers and small circles printed across the surface. He looks up at the towering figure and recognizes it immediately. Endeavour. The distance between him and the orbiter is just beyond arm’s reach. The white shuttle turns its back on the main entrance and disguises itself underneath the shadows of trusses and towers. Where the tail disappears into the gorge, there are two escalators.

อาคันตุกะพยายามค้นหายาน Endeavour ภายใต้แสงที่มืดสลัวในห้องโถงที่เต็มไปด้วยโครงสร้างเหล็ก และเครื่องจักรกล เขาเดินผ่านหอออร์แกน หอกล้องตาเรือ กลุ่มอัฒจันทร์ แล้วจู่ๆ พื้นห้องโถงก็สิ้นสุดลง

ด้านหน้า เป็นช่องแคบ ลึก และกว้างเกินกว่าเขาจะเอื้อมถึงอีกฝั่ง มองลงไปในช่องแคบนี้ก็เห็นเพียงความมืดสนิท ส่วนด้านหน้าเขาอีกฝั่งหนึ่ง คือกำแพงสีดำ เมื่อเพ่งดูดีๆ เขาเริ่มเห็นตัวเลขตัวเล็กๆสีขาวเหมือน serial number กระจัดกระจายอยู่บนพื้นผิวของผนังตรงหน้าเขา เขาไล่สายตาไปตามความสูงของโครงร่างที่ชะโงกเงื้อม แล้วก็รู้ทันที ว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคืออะไร Endeavour เขากับยานโคจรนั้นอยู่ห่างกันเกินระยะเอื้อมเพียงเล็กน้อย

Endeavour หันด้านหลังให้กับทางเข้าวิหาร และซ่อนตัวอยู่ในเงาของโครงสร้างเหล็ก ตรงบริเวณส่วนหางของยานหายลงไปในช่องแคบ ณ จุดนั้น มีบันไดเลื่อนสองแถว

Underneath the nave, there is a large cylindrical void carved into an existing underground parking garage. The escalator runs parallel to the tail of Endeavour, taking the visitor down into the void.

ภายใต้วิหาร พื้นที่ของอาคารจอดรถถูกตัดเป็นช่องว่างรูปทรงกระบอก บันไดเลื่อนวิ่งขนานกับองศาของหาง Endeavour พาผู้มาเยือนลงไปสู่ อุโมงค์ใต้ดิน

The crypt is three story deep. On the top two floors there are two orbital chambers, each the dimension of a single parking spot. Entrance to the chamber is like going into an automatic car wash. Once inside, the chamber orbits you and your car around Endeavour. The top chamber orbits at the rate of 510 seconds per revolution. The bottom chamber orbits at the rate of 1440 seconds per revolution.

Only the bottom section of the shuttle and the boosters are visible, suspended from the ceiling, as if they have been sliced off by the floor. The crypt is dark and damp, lit only by the headlights of your vehicle. The headlights illuminate the boosters, floating in the center of the vault.

อุโมงค์ใต้ดินนั้นลึกสามชั้น ชั้นบนสองชั้นนั้นเป็นห้องโคจร แต่ละห้องใหญ่ประมาณหนึ่งคันรถ วิธีเข้าห้องโคจรนั้น คล้ายกับเวลาไปใช้บริการศูนย์ล้างรถอัตโนมัติ เมื่อนำรถเข้าไปจอดในห้อง ห้องก็จะหมุนรถของคุณโคจรไปรอบๆยาน Endeavour

ส่วนหางและ ท่อเชื้อเพลิง เท่านั้นที่ปรากฎอยู่ในอุโมงค์ใต้ดิน ลอยอยู่ใต้เพดานราวกับว่ามันถูกเฉือนออก ห้องใต้ดินนั้นมืดและชื้น มีแสงสว่างจากเพียงไฟหน้าของรถที่ส่องไปยัง ท่อเชื้อเพลิง ที่ลอยอยู่ตรงกลาง

The base of the crypt is open. When the Endeavourist reaches the bottom he notices that it is still operating as a normal garage. There are cars parked right underneath the floating body of Endeavour. “Earthly machines coexist with the cosmic one,” he whispers to himself. Columns from the existing garage remain in the void of the crypt, but the middle portions of the columns have been severed. What seem to be exposed rebars are in fact refrigerated coil tubes. Humid garage air forms ice stalactites between these broken gaps, replacing structural members with transitory ornaments.

บริเวณชั้นล่างของอุโมงค์นั้นเปิดโล่ง เมื่อบันไดเลื่อนพาอาคันตุกะลงมาถึงด้านล่าง เขาสังเกตุเห็นว่า พื้นที่ด้านล่างยังใช้เป็นที่จอดรถอยู่ มีรถยนต์หลายคันจอดอยู่ใต้กระสวยอวกาศ

"เครื่องใช้ในโลกมนุษย์ จอดเทียบเคียงกับพาหจักรวาล"

เสาของโรงจอดรถนั้น ยังคงอยู่ในพื้นที่ทรงกระบอกของห้องใต้ดิน แต่ตอนนี้ไม่ได้ถูกใช้รับน้ำหนักอาคารแล้ว บริเวณช่วงกลางของเสาถูกตัดออก เห็นเพียงอะไรบางอย่างที่ดูเหมือนเหล็กเส้นบริเวณกลางเสา แต่อันที่จริงเป็นท่อหล่อเย็น ความชื้นในห้องใต้ดินทำให้เกิดการก่อตัวของแท่งน้ำแข็งคล้ายหินย้อยบริเวณช่องเสา ประหนึ่งเครื่องประดับที่เข้ามาแทนที่ส่วนของเสาที่ถูกตัดออกไป

You park your car at the bottom of the garage and get on the escalator. To your right, you see the tail’s slender white and black blade tracing the slope of your ascent. The object, while worn and weathered, has an elegance and power you can’t quite grasp.

ถ้าคุณจอดรถในชั้นใต้ดิน คุณจะเห็นบันไดเลื่อนที่จะพาขึ้นไปยังด้านบน ด้านขวาของบันไดเลื่อนนั้น คุณจะเห็นขอบหางของ Endeavour สีดำขาว วิ่งเป็นเส้นขนานกับทิศทางที่คุณกำลังเลื่อนขึ้น วัตถุที่เห็นนั้น แม้จะดูเก่า และโทรมไปบ้าง แต่มีความขลังอะไรบางอย่างที่คุณไม่สามารถอธิบายได้

As you approach the top of the escalator, a tall, blurred cylindrical silhouette comes into focus. Behind layers of scaffolding shroud, Endeavour stands. You try to make out parts of the body through the dense curtain of steel members, but can only discern words and fragments. The logos. When you circle the figure, you notice the entrance to a set of vertical stairs embedded within the lattice maze of the steel structure.

เมื่อขึ้นมาถึงด้านบน คุณเริ่มมองเห็นเงาร่างของยานโคจร Endeavour นั้นถูกห่อหุ้มไว้ด้วยโครงสร้างเหล็กหลายชั้น คุณพยายามจะแยกแยะส่วนต่างๆของยาน แต่ก็สามารถมองเห็นเป็นเพียงส่วนเล็กส่วนน้อย เมื่อคุณเดินอ้อมรอบตัวยาน คุณจะมองเห็นทางขึ้นบันไดวนเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในเส้นสายของโครงสร้างเหล็กอันหนาทึบ

The Endeavourist slowly climbs the helical staircase that wraps around Endeavour. When he looks around, he sees several platforms extending out from the main walkway towards the shuttle. These are flying “chapels” located adjacent to the key elements of Endeavour. He walks onto one of the chapels, with each step moving closer to the shuttle. This particular platform puts him right at the NASA logo. At this distance, details become monolithic. He can clearly see each tile and the identification label on each and every individual one across the entire orbiter’s surface. He slowly sweeps his eyes across and takes a deep breath.

อาคันตุกะเดินขึ้นบันไดวนไปอย่างช้าๆ บันไดนี้โอบล้อมยาน Endeavour อยู่ เมื่อเขามองไปรอบๆ เขาสังเกตเห็นระเบียงเล็กๆ ที่ยื่นออกไปจากแนวทางเดินเข้าไปหาตัวยานโคจร

ระเบียงเล็กๆเหล่านี้ตั้งอยู่ตามตำแหน่งสำคัญต่างๆของ Endeavour เขาเดินขึ้นไปยังหนึ่งในระเบียงนั้น ทุกย่างก้าว พาเขาใกล้ตัวยานเข้าไปทุกขณะ ระเบียงที่เขายืนอยู่ อยู่ตรงตำแหน่งของโลโก้ Nasa ด้วยระยะประชิดเพียงนี้ รายละเอียดที่เขาเห็นนั้นมากมายเหลือเกิน เขามองเห็นกระเบื้องทุกแผ่น และ serial number ที่อยู่บนผิวของ Endeavour อย่างชัดเจน เขาหันไปมองรอบๆอย่างช้าๆและสูดลมหายใจเข้าลึก

The density increases with each step he climbs. The metal frames around him grow so dense it is as if he is walking through a thick fog of steel. Vertigo sets in as the fluids in his inner ears shift erratically. He steadies himself by focusing on Endeavour.

ยิ่งไต่สูงขึ้นไปเพียงใด ก็ยิ่งเห็นความหนาแน่นของโครงเหล็กเพิ่มมากขึ้นทุกที เขารู้สึกราวกับว่ากำลังเดินฝ่าหมอกแห่งโลหะ เขาเริ่มรู้สึกหายใจไม่สะดวก เสียการทรงตัว และต้องคอยเตือนตัวเองให้กำหนดสติ เพ่งไปยังตัวยาน

The last chapel looks into a window of the cockpit. The astronaut seats face upwards against the direction of gravity.

ระเบียงสุดท้ายหันไปทางหน้าต่างของห้องนักบิน ที่นั่งของนักบินหันต้านทิศทางของแรงโน้มถ่วง

Eventually you arrive at a door. You enter. Then there is total darkness. You keep one hand against the wall and continue to walk. You turn the corner. Light floods into your eyes. A bright blue rectangle.

The Endeavourist breaches the threshold and finds himself immersed in total atmosphere.

ในที่สุด อาคันตุกะก็มาถึงประตูหนึ่ง เขาเปิดประตูเข้าไปพบกับความมืดสนิท เขาไล่มือข้างหนึ่งไปตามกำแพงและเดินไปจนสุดทาง ทันใดนั้น เมื่อเลี้ยวลับมุม แสงสว่างก็อาบทั่วร่างเขา

The nose floats. A weightless black ellipsoid in emptiness. So are you. There is nothing around you. The universe above. And that which takes you there.

The Endeavourist touches...and prays.

เขาเดินทะลุแสงสว่างนั้น และพบว่า ทั้งร่างถูกห่อหุ้มอยู่ในชั้นบรรยากาศ

จมูกของ Endeavour ลอยอยู่ รูปทรงวงรีสีดำ ท่ามกลางความว่างเปล่า ตัวเขาก็เช่นกัน ไม่มีอะไรอยู่รอบตัวเขานอกจากจักรวาลเบื้องบน และพาหนะที่จะพาเขาขึ้นไป

เขาเอื้อมมือออกไปสัมผัส และเริ่มสวดมนต์

At dusk, the telescope towers come to life. Images of stars and galaxies animate the floor of the nave. The stars rise and set, new ones appear and constellations crawl on their defined paths across the concrete surface.

เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน หอดูดาวก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง ภาพของดวงดาวและกาแล็กซี่สะท้อนอยู่บนพื้นของวิหาร ดาวขึ้น และ ตก หมู่ดาวต่างๆค่อยๆปรากฎตัวและเคลื่อนตัวไปตามวิถีของตนบนพื้นของอาคาร

Outside, people park their cars on the garage roof attending to the big projection screen on the side of the House. Some have brought blankets. Seats are folded down. Families sprawled out in the beds of this year’s Toyota Tundra.

ภายนอก ผู้คนจอดรถบนลานรอบวิหาร สายตาพุ่งความสนใจไปที่จอภาพขนาดใหญ่ด้านข้างของอาคาร บ้างก็มีผ้าห่ม บ้างก็มีเก้าอี้ปิกนิก ผู้คนต่างก็เอนกายลงบนผลิตผลที่ใช้ในชีวิตประจำวันของโลกมนุษย์

Fall 2011 / End(eavor’s) Game Studio (Wes Jones)
In collaboration with Mark Rukamathu
Recipient of the James Templeton Kelley Prize 2012
Honorable Mention for the Fairy Tales Architecture Competition 2014